Over inherente domheid nu en enthousiasme voor de toekomst

Onverschrokken en enthousiast over de toekomst van de maakindustrie in Nederland, dat is wat 7 Tweede Kamerleden vinden van de 60 jonge professionals uit de industrie die op dinsdag 16 februari jl. naar de Tweede Kamer kwamen voor een ontmoeting met de Vaste Kamercommissie voor Economische Zaken. Het was Kamerlid Sabine Uitslag opgevallen dat bij bedrijfsbezoeken de jongeren andere verhalen over de toekomst van de maakindustrie vertellen dan de CEO’s die 2 keer per jaar naar de Industriepoort bijeenkomst in Den Haag komen.

Reden voor KIVI NIRIA en FME (beide partners in Industriepoort) om een speciale bijeenkomst voor jonge professionals te organiseren. In het hol van de Nederlandse Leeuw, de Tweede Kamer zelf. En met succes, want in hoog tempo is een netwerk van Young Professionals ontstaan. Uiteindelijk moesten er zelfs mensen worden afgezegd omdat de groep te groot dreigde te worden voor een goede discussie.

En die discussie kwam er. Gedeeltelijk was het een verkenning van de politieke standpunten van de verschillende partijen, maar ook confronterend voor de politici en jonge professionals. Belangrijk punt is de slechte verhouding tussen industrie en overheid. Vooral de deskundigheid van de overheid laat te wensen over. Er worden uitgebreide rapportages over emissies verlangt, maar is er wel iemand bij de overheid die begrijpt waar die over gaan? Is het niet mogelijk om gezamenlijk met open vizier problemen aan te pakken en samen te zoeken naar de meest efficiënte oplossing, in plaats van een serie inefficiënte regels op te leggen? Kamerleden gaven aan dat zij soms met lede ogen zien dat er slecht beleid wordt gemaakt door de hoge tijdsdruk en de lobby voor individuele belangen. Het werd de ‘inherente domheid van het systeem’ genoemd.

Aan de andere kant riepen Kamerleden de jonge professionals ook op om zelf maatschappelijk betrokken te raken als er zaken in het land zijn die ze niet zinnen. En ze plaatsten de kanttekening dat wij vaak en veel mokken over problemen die in andere landen als triviaal worden gezien. In het buitenland gaan werken is daarom niet altijd de beste oplossing. Over de verhoging van de AOW leeftijd naar 67 wordt niet moeilijk gedaan. De meeste jonge professionals denken dat die nog wel verder wordt opgevoerd. De mogelijkheid van een deeltijdpensioen werd aangevoerd zodat je ook na pensionering nog part-time actief kan blijven. Wel is het opvallend dat jonge professionals als groep niet gehoord worden in de discussie. Het lijkt een spelletje voor de 55-plussers.

Overnames en verplaatsing zijn schering en inslag in de industrie. Dit heeft als voordeel dat je horizon verbreed kan worden, maar als nadeel dat het werk voor Young Professionals minder leuk wordt doordat de beslissingsbevoegdheid soms ver buiten Nederland ligt. De zorg bij jongeren lijkt minder bij het behoud van de eigen werkgelegenheid te liggen. Zolang de toegevoegde waarde voldoende is blijft die wel en anders is het logisch dat het werk wordt verplaatst. Het plezier in het werk is wel belangrijk en dat wordt wel beïnvloed door overnames en door slechte afstemming met de overheid die tot gevolg heeft dat je dom werk moet doen.

Al met al zien de toekomstige leiders van de maakindustrie wel degelijk toekomst zien in Nederland. Met veel plezier wordt er gewerkt aan (duurzame) oplossingen voor de toekomst en dat wordt met enthousiasme uitgedragen. Ook beweegt men zich soepel door de mondiaal opererende bedrijven en helpt soms het moederbedrijf duizenden kilometers verderop eindelijk eens een beslissing te nemen. Want de jonge professionals zijn wat dat betreft echte polderaars in de goede zin van dat woord. Ze praten veel, maar zorgen ook dat er wat gebeurt. Nu nog wat meer overleg met de eigen politiek. En daar is op 16 februari een goed begin mee gemaakt.